Categorieën
Facebook tips

Hoe maak ik een Facebook-pagina aan?

We legden hier gisteren al uit dat je met je organisatie geen profiel mag hebben op Facebook, maar alleen een pagina. Hoe maak je nu zo’n pagina aan?

Moeilijk is het niet. Je moet alleen al een Facebook-account hebben.

Als je nog geen profiel had en dus van nul begint, dan ga je naar deze pagina.

  1. Je kiest een categorie (voor organisaties het tweede vak).
  2. Je laadt een profielfoto op (best een logo).
  3. Je voegt algemene informatie over je organisatie toe (de link naar je website niet vergeten!).
  4. Je slaat Advertenties inschakelen over (kun je later altijd nog).
  5. Wees meteen de eerste die je pagina leuk vindt.

En je bent vertrokken. Je kunt meteen beginnen vrienden uit te nodigen.

Profiel verhuizen

Als je per ongeluk wel al een profiel had voor je organisatie, dan kun je die via deze migratietool meteen omzetten naar een pagina. Je merkt dat die tool er hetzelfde uitziet als het keuzemenu hierboven. Alleen heeft die tool het grote voordeel dat je je vrienden automatisch meeneemt (maar niet je inhoud). Als je dus al 500 vrienden had met je organisatie, dan heb je dus meteen 500 fans.

Morgen leggen we hier uit dat je de pagina ook met anderen kunt beheren, nog een voordeel dat je hebt ten opzichte van een profiel.

In juni geeft Publiek Centraal de eerste opleidingen communicatie, meteen gevolgd door een persoonlijke begeleiding van de deelnemers. Welke opleidingen moeten dat volgens jou zijn? Moeten daar ook opleidingen rond Facebook bij zitten?

Categorieën
Facebook tips

Gebruik als organisatie geen profiel op Facebook

Ik controleer het regelmatig: veel organisaties zijn nog steeds met een profiel aanwezig op Facebook en niet met een pagina. En dat mag niet.

Een profiel is enkel voor mensen bestemd – daar kun je alleen vriend mee worden. Pagina’s zijn voor organisaties, bedrijven, merken, bekende personen, community’s … – die kun je alleen maar leuk vinden.


Als Facebook een profiel ontdekt dat door een organisatie wordt gebruikt, dan kan het dat profiel van de ene dag op de andere verwijderen. En dat zou verschrikkelijk jammer zijn voor alle inspanningen die je al gedaan hebt op Facebook. Bovendien beperkt Facebook het aantal vrienden.

Meteen veranderen

Zaterdag heb ik in de Gentse Bijloke voor driehonderd Davidsfonds-vrijwilligers gesproken over sociale media. Ik wees hen toen ook op het verschil tussen profiel en pagina. Nogal wat afdelingen zitten met zo’n profiel, had ik gezien.

Het viel niet in dovemansoren. ’s Anderendaags meldde de afdeling uit Ledegem dat ze al een pagina hadden aangemaakt. En dat lieten ze ook meteen weten op hun profiel. Mooi. En het kan zelfs nog sneller.

Morgen leggen we hier uit hoe we een pagina aanmaken. En hoe we een profiel verhuizen naar een pagina.

In juni geeft Publiek Centraal de eerste opleidingen communicatie, meteen gevolgd door een persoonlijke begeleiding van de deelnemers. Welke opleidingen moeten dat zijn volgens jou? Moeten daar ook opleidingen rond Facebook bij zitten?

Categorieën
Facebook tips

Facebook-update van de week

brief stagiaire ziekenhuis

“Vanaf de de eerste paar uur had ik hier een zeer goed gevoel”, schrijft studente Shana na de stage in haar verslag. Het verslag hangt ergens op een koelkastdeur in AZ Groeninge (Kortrijk) en nu dus ook op het onlineprikbord dat Facebook heet. AZ Groeninge snapt zeer goed hoe je via sociale media de mens achter de organisatie kunt laten zien.

Over dit aspect en nog vele andere leer je alles in de training+coaching Meer publiek met onze Facebook-pagina, vanaf 28 mei.

Categorieën
Uncategorized

Hoe meer vind-ik-leuks, hoe beter het ziekenhuis?

Schermafbeelding 2013-03-05 om 09.17.40Ik vond het sterk toen ik het las. Hoe meer vind-ik-leuks een ziekenhuis krijgt op Facebook, hoe beter de verzorging daar is. Amerikaanse onderzoekers hebben dat uitgevlooid. Meer nog, er zou een verband zijn tussen de likes en het sterftecijfer.

De onderzoekers volgden een maand lang de Facebook-pagina van veertig ziekenhuizen in de buurt van New York. Het aantal vind-ik-leuks kwam er niet alleen overeen met de statistieken over de tevredenheid van patiënten, in ziekenhuizen met meer likes overleden ook minder patiënten. De zorg is er dus beter. Ze hebben er zelfs een cijfer op geplakt: 93 meer likes komen overeen met 1 procentpunt minder sterftes.

“Elk ziekenhuis kan een Facebookpagina beginnen,” zeggen de auteurs, “maar wie meer kwaliteit biedt en dus meer tevreden patiënten heeft, zal meer vind-ik-leuks krijgen.”

Sociale media voor zorgsector

De studie trok mijn aandacht omdat ook de Vlaamse zorgsector steeds meer interesse toont in goede communicatie, en in sociale media in het bijzonder. Ik merkte het enkele maanden geleden toen ik met Nico De Fauw van Zorgnet Vlaanderen overlegde over wat Publiek Centraal voor de sector zou kunnen betekenen (en we hebben nog steeds de ambitie daar veel voor te betekenen!).

Volgende week wijdt Zorgnet zelfs een heel congres aan het gebruik van sociale media in de zorgsector, met onder meer Steven Van Belleghem als spreker. We gaan er ook luisteren. Ik ben vooral benieuwd naar de verhalen van pioniers als het Jessa-ziekenhuis in Hasselt (meer dan 3000 likes), die met sociale media bezig zijn op een manier waar veel non-profitorganisaties jaloers op zouden moeten zijn.

Categorieën
Facebook tips

Beloon je fans

Schermafbeelding 2013-02-20 om 14.49.52

Onze Facebook-update van de week komt van het Zeeuws Museum, in het Nederlandse Middelburg. Daar snappen ze goed dat ze hun fans regelmatig moeten belonen. Met een preview bijvoorbeeld, hoe bescheiden ook. Het geeft de fan het gevoel iets meer te krijgen dan anderen (willen we dat niet allemaal?). Zo kweek je ambassadeurs.

Het Zeeuws Museum heeft het campagnebeeld van zijn nieuwe tentoonstelling klaar en nog voor die in de straten en online te zien is, mag de Facebook-fan al even kijken. En mag hij ook meteen zeggen wat hij ervan vindt. Het leverde de update meteen heel wat vind-ik-leuks op.

Nog leuker zou natuurlijk zijn als je de mening van je fans vraagt nog voor je zelf helemaal beslist hebt. Zo maak van je publiek echt een volwaardige partner.

Kennen jullie nog voorbeelden van een voorkeursbehandeling voor Facebook-fans?

Categorieën
boeken

De flik en de wc-madam

Nee, digitaal mag dan het nieuwe normaal zijn, bepaald normaal konden we het gisterenavond niet noemen. Eerst de Gentse burgemeester die ons in 3D toesprak, vervolgens een flik die ons vanuit dezelfde virtuele ruimte zijn eigen boek voorstelde – terwijl hij nota bene in levende lijve in de zaal rondliep – en als klap op de vuurpijl een wc-madam die ons iets over de toekomst van de politie duidelijk moest maken.

9789401405539_0

De flik

Niet normaal, maar dat hadden we ook niet verwacht van Steven De Smet. Geen enkele Belgische politieagent is zo bedrijvig op sociale media als deze Gentenaar, alias De Flik (op Twitter en  Facebook). Over de impact van de digitalisering en sociale media schreef hij een boek, De Nieuwe Politie.

Het is veel meer dan een poging om politiemensen massaal aan het twitteren en facebooken te krijgen. Het is een pleidooi om als politieorganisatie anders met je publiek om te gaan, om meer te luisteren, in dialoog te gaan, samen te werken, ook, maar niet uitsluitend, via Twitter en Facebook.

Eerst goede dienstverlening

Het is de spiegel die Steven Van Belleghem – gisteren ook inleider van dienst – de bedrijven al een tijdje voorhoudt. De andere Steven past dat nu op de politie toe. Zoals een bedrijf een conversation company  moet worden, zo moet politie een conversation organisation worden.

Sociale media zijn maar een instrument in dit verhaal. Eerst moet je zorgen dat je dienstverlening goed zit – dan pas krijg je burgers zo ver dat ze over jou, en ook met jou, praten, offline en online, dat ze ambassadeurs worden van je organisatie.

De wc-madam

Elk detail telt daarbij. Steven De Smet benadrukte dat gisteren treffend door de wc-madam van dienst uitgebreid in de bloemetjes te zetten. Paula, een kranige tachtigjarige, is niet zomaar een wc-mada. Op de Flikkendagen, waarachter Steven De Smet de drijvende kracht was, maakte ze er een erezaak van telkens kraaknette toiletten aan de billen van de bezoekers aan te bieden.

Ze doet haar job “met een passie waar de meest gedreven ceo die je kent van kan leren”, schrijft De Smet. Daags voor elk nieuw evenement koopt ze een nieuwe blouse, gaat ze naar de kapper, slaat ze de juiste toiletartikelen in. “Paula weet beter dan wie ook dat het mooiste feest of het duurste event verwatert met een bezoekje aan vuil of onhygiënisch sanitair.”

We zouden Paula eigenlijk nu al moeten vastleggen voor het openingsevenement van Publiek Centraal volgend jaar.

Categorieën
Facebook tips

Schadelijk voor Facebook en baby’s

Hopelijk is het een grap. Een zaterdag geboren meisje zou de naam Hashtag hebben gekregen. Hashtag Jameson.

Baby Hashtag.

Voor wie niet op Twitter thuis is: een hashtag is een label dat je aan elk Twitterbericht kunt toevoegen. Het is herkenbaar aan het hekje dat eraan voorafgaat, #publiekcentraal bijvoorbeeld (het hekje maakt een link van het label; als je erop klikt, krijg je meteen een overzicht van alle berichten die wereldwijd dezelfde hashtag dragen).

Steeds meer # op Facebook

Hopelijk een grap dus. Twitterhekjes horen thuis op Twitter. Maar je ziet ze wel steeds vaker uitbreken. Ze duiken almaar meer op in andere sociale media, vooral op Facebook.

Dat komt door het koppelen van Twitter- en Facebookaccounts, en vooral door het succes van dashboards als Hootsuite. Met Hootsuite kun je een bericht met één klik naar al je sociale media tegelijk sturen. Dat is vaak handig. We gebruiken het ook regelmatig.

Niet de moeite genomen

Maar als je een hashtag toevoegt aan zo’n bericht dat naar al je kanalen gaat, ben je fout bezig. Om te beginnen werkt dat hekje niet op Facebook; de link is alleen actief op Twitter.

Maar vooral: wie dat bericht op je Facebookpagina onder ogen krijgt, merkt meteen dat de schrijver niet de moeite genomen heeft zelf naar Facebook af te zakken. “Als de schrijver al niet de moeite neemt om naar die pagina te komen, waarom zou ik het dan nog doen?” denkt die lezer dan. En terecht.